Meevaren op klassiek schip langs Griekse eilanden
Een groot zeefeest
door Ina Eggink
Kos - De Griekse Dodekanesos eilanden. Wijk eens van de gebaande paden af kies voor de meer onbekende eilanden zoals Symi en Tilos. Per prachtig zeilschip laten we ons vervoeren. De allerhartelijkste ontvangst bij het inschepen in het Turkse Bodrum door de Turkse kapitein Hakan en de Nederlandse Loes Douze, dé drijvende kracht achter ScicSailing, vormt het begin van een week om nooit te vergeten.
Daar staan ze. Een Nederlands echtpaar. Kinderen zijn de deur uit en paps en mams genieten van een welverdiende vakantie. Ze hebben kanariegele fietsen gehuurd voor een tochtje over Kos.
In de haven staan ze even stil. Ademloos kijken ze naar het prachtige houten zeilschip dat net uitvaart. Mams legt haar hand op de arm van paps. „We lijken wel gek om te gaan fietsen. Volgende keer wil ik mee op zo’n boot!”
En ze heeft groot gelijk, want meevaren op één van de prachtige, klassieke zeilschepen, een zogenoemde ketch, van ScicSailing is één van de meest feestelijke cadeaus die je jezelf kunt gunnen.
Een dag eerder zijn we ingescheept in het Turkse Bodrum. Na de hartelijke ontvangst door kapitein Hakan en Loes Douze worden we later op de dag voorgesteld aan de rest van de in totaal vierkoppige bemanning: de zeiler Servet en Veysel en chef-kok Ali, die, zo zullen we gedurende de week merken, met een ongelooflijke fantasie steeds weer prachtige gerechten op tafel weet te toveren en als hij niet achter zijn potten en pannen staat, net zo hard meewerkt om de zeilen in top te hijsen.
Onze tocht voert naar Kos, Nisyros, Tilos en Symi, zo wijst Hakan op de kaart aan. Iedere dag voordat het anker wordt gelicht zal Hakan uitleggen welke koers we varen en wat ons te wachten staat.
Ook de veiligheidsinstructies ontbreken niet. De kapitein is immers verantwoordelijk voor zijn gasten en die taak neemt hij uiterst serieus.
Nadat alle douaneformaliteiten achter de rug zijn, komt het aan op het echte zeilen. Eerst wordt nog even gevaren op de motor, maar dan gaan al ras de zeilen in top. En iedere keer als tijdens deze onvergetelijke week de motor uitgaat en het echte zeilen begint, daalt een onbeschrijflijke rust over ons.
Niets te hoeven doen, alleen te luisteren naar de wind, de zon op je huid te voelen, op zijn tijd te genieten van een kop thee of een drankje. Even weg uit de hectiek, een gevoel van ultieme vrijheid.
Maar er valt ook veel te zien en te beleven op de eilanden die we aandoen. Het bekende vakantie-eiland Kos laten we snel voor wat het is.
We richten ons op de meer onbekende onderdelen van de Dodekanesos, wat twaalf eilanden betekent. Wie goed kan tellen komt al snel tot de conclusie dat het er feitelijk meer zijn. De oorzaak van deze verwarring ligt in het verre verleden.
Hakan richt de steven van de Naviga-I, zoals ’ons’ schip heet, op Nisyros, het vulkaaneiland. Op de kade wacht Vasilus ons op. Hij is onze gids voor vandaag.
Niet echt een lachebekje, hoewel hij af en toe droog uit de hoek kan komen. Terwijl we ons in de stinkende krater van de vulkaan wagen, krijgen we steeds allerlei horrorverhalen te horen over de ongelukken die zich er hebben voorgedaan. Zoals de Nederlander die eigenwijs was en zich in een onveilig deel van de krater begaf.
Hij zakte tot zijn lies door de poreuze bodem. Gevolg, een ernstig verbrand en totaal ontveld been. Er moesten vijf gidsen aan te pas komen om de man langs de steile kraterrand weer naar de bewoonde wereld te sjorren.
Hoogste tijd voor een bezoekje aan het lieflijke dorpje Nikia. Oudjes zitten er op houten stoeltjes in de straten en nemen de dag door. We treffen er de 86-jarige Jerry in zijn ’supermarkt’, de dorpswinkel. Hij heeft jaren in Amerika gewoond (zegt hij althans, maar van zijn Engels is geen woord te verstaan).
Veel aanloop heeft hij waarschijnlijk niet, zeker niet van buitenlanders, en hij ziet dan ook onmiddellijk zijn kans schoon. Is er wellicht iemand in het gezelschap die met hem wil trouwen? Op de terugweg zwaaien we nog even naar Jerry, van wie we als huwelijksgeschenk alvast een pakje kauwgom hebben gekregen.
Hakan en zijn crew staan al op ons te wachten. De tafel is prachtig gedekt. Servet snijdt de kip aan en het water loopt ons in de mond. Terwijl wij genieten van de kookkunsten van Ali varen we weer uit. Op weg naar het volgende eiland. Tilos dit keer.
Een klein paradijsje, met name voor de natuurliefhebber. Hoewel Tilos slechts 63 km² groot is, herbergt het tal van zeldzame natuurwaarden. Op basis van EU-regels is Tilos inmiddels een beschermd vogelgebied, zodat soorten als de havikarend en Eleonora’s valk, genoemd naar een prinses uit de 14e eeuw die zich inzette voor wettelijke bescherming van valken, er onbedreigd kunnen foerageren en broeden.
Tilos is voor Nederlanders een relatief onbekend eiland en is vooral populair bij Engelsen en Scandinaviërs. Kenners noemen het ’het Rhodos van 30 jaar geleden’.
De ervaring leert dat wie eenmaal Tilos leert kennen, er zijn hart verliest. „Mensen komen steeds terug en zoeken zelfs hun eigen tafeltje op in hun favoriete restaurant, waar ze een warm onthaal ten deel valt”, zo wordt ons verzekerd op een terras waar we ons een kop koffie laten smaken.
Maar we blijven niet lang aan wal. Waarom zou je ook als het aan boord zo’n geweldig feest is? Zeker wanneer Ali ons deelgenoot maakt van zijn kookkunsten.
Terwijl het water gemoedelijk tegen de boot klotst, leert Ali ons hoe we ’cheeserolls’ kunnen maken. In de tussentijd plonst Hakan vanaf de reling het water in. Na zijn verfrissende duik toert hij met een kleine speedboot rond met diverse gasten op een surfplank achter zich aan.
We zijn inmiddels weer een dag verder en het volgende eiland staat op het programma: Symi. Een klein maar eigenzinnig eiland. En dat is vooral te danken aan de bevolking, die naar zeggen van onze gids George, geboren en getogen op Symi, weliswaar vredelievend is, maar niet accepteert dat iemand van buitenaf hun bevelen geeft.
Tijdens de Tweede Wereldoorlog is tijdens de Italiaans invasie fors gevochten en zijn veel mensen om het leven gekomen. Van oorsprong leefde de bevolking van de sponzen die uit de diepten van de zee werden opgedoken en werden verscheept naar het Midden-Oosten.
Symi was destijds een sociaal eiland waar jong en oud voor elkaar zorgde. De lokale belasting was bedoeld om bejaarden te ondersteunen. Inmiddels is er veel veranderd. Belastingcenten verdwijnen volgens George naar de nationale overheid in Athene en er komt maar weinig voor terug.
Toch blijft het een trots volk: „We willen de authenticiteit van het eiland bewaren en strijden ervoor dat er geen massatoerisme ontstaat. We streven naar voorzieningen voor één toerist op drie lokale inwoners. Dat is goed voor ons én onze gasten”, glimlacht George.
Naast de hoofdstad, waar je heerlijk rond kunt wandelen om te genieten van de neoklassieke architectuur, is een bezoek aan het 18e-eeuwse klooster Moní Panormitís, ook Moní Taxiarchiou genoemd, meer dan de moeite waard.
Het klooster is gewijd aan de aartsengel Michaël. Het is onbekend hoe oud het klooster is. De indrukwekkende klokkentoren stamt uit 1911 en is beeldschoon om te zien.
Onze trouwe bemanning heeft de Naviga-I inmiddels naar de andere kant van het eiland gevaren en we worden met het kleine speedbootje keurig opgehaald. Nog even badderen in het helder blauwe water voordat we weer koers zetten richting Turkije. Ook nu weer zorgt Hakan ervoor dat alle douaneformaliteiten tiptop worden geregeld. We hebben er geen omkijken naar.
Dan nadert het onvermijdelijke einde van een goddelijke week.
Loes Douze had het ons al eerder verteld. Veel mensen komen terug als ze eenmaal een reis met ScicSailing hebben gemaakt. Een enkeling is zelfs al tientallen keren mee op reis geweest. Dat is wellicht wat overdreven, maar terugkomen… dat doen we zeker.
Reiswijzer
ScicSailing is een Nederlandse reisorganisatie en heeft momenteel vijf schepen in eigendom. De zeiljachten variëren in grootte van 6 tot 16 passagiers. In totaal zijn er 17 verschillende routes die afhankelijk zijn van de wind en de wensen van de gasten.
De routes lopen langs de Turkse zuidwestkust of Griekse eilanden. Passagiers kunnen individueel boeken, maar er bestaat ook de mogelijkheid een schip af te huren, bijvoorbeeld met een groep vrienden of familie.
Ook worden speciale themareizen georganiseerd, zoals schaken, culinair, literair, natuur of zingen.
De meeste passagiers geven er de voorkeur aan zelf hun vliegreis te boeken. Mocht dit bezwaarlijk zijn, biedt ScicSailing de mogelijkheid via een Nederlandse tussenpersoon de vlucht te laten verzorgen. Passagiers hoeven geen zeilers te zijn. Meehelpen mag (in overleg met de kapitein), maar hoeft niet.
Meer informatie: telefonisch 033 - 422.00.55 of via e-mail info@ScicSailing.eu
Dolma recept van Ali
Ingrediënten:
twee kopjes rijst
verse mint en dille
één geraspte ui
rode peper
pijnboompitten
sap van één limoen
zout en peper
We gaan dolma’s maken. Bij veel mensen bekend als gevulde wijnbladeren, maar Ali leert ons om paprika, aubergine en courgette te vullen. Voor de duidelijkheid: dolma betekent gevuld!
Per stuk vult Ali de groenten met een paar schepjes van de ingrediënten die zorgvuldig door elkaar zijn gehusseld en sluit ze daarna af met een plakje tomaat. De gevulde groenten worden zorgvuldig in een pan geplaatst. Er volgt een halve liter water, een theeglas olie, gesneden limoen en aardappels (goed voor een geweldige geur, meldt Ali ons).
Het geheel wordt aan de kook gebracht, waarna het vuur op de halve stand wordt gezet. Veertig minuten later kunt u genieten van overheerlijke dolma’s.